een goede klant van mij stuurde mij dit gedicht van Tomas Lieske naar aanleiding van de ketting op de foto:
Jullie kleine, zotte, vingernageldikke, hemellichte
onderdelen die in een schommelwankel schakelslinger tempo
tussen de tanden van het rad moeten grijpen maar ontsnapt zijn
uit de gang.
Jullie kopermetalen, overlangs gegroefde springers,
die met zijn allen tijd vermalen, in cilinders
proberen te vertsoppen, op de wijzers van het uurwerk
blijven kloppen.
Jullie felle, harde schittervrouwtjes met je blikken glans
en je tandjes die in mijn dikke vingers bijten en mij steken
in mijn wijzer en mijn slagwerk en mijn spillengang, mijn
gaande werk.
Ach kleine, rotte krengen, herstel de oude tijd.
Slinger naar mijn wens,
balanceer onder mijn loep,
schommel tot mijn genoegen,
en grijp.
No comments:
Post a Comment